از 25 اسفند 97 تا 15 فروردین 98 روزهای پر تب وتاب برای مجموعه گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی استان بود. نتیجه تلاش های ماه های آبان تا اسفند 97 باید در تعطیلات فروردین 98 تجلی می یافت.
ورود گردشگران آن هم در شرایط شوک آور اقتصادی از یک سو و رخدادها و حوادث طبیعی و باران و سیل و طوفان نشانه هایی کافی برای ناامیدی در ورود گردشگران و میهمانان نوروزی و کاهش چشمگیر اعداد و ارقام مربوط به ورود و اقامت گردشگران بود.
قصد بیان آنچه که در این مدت بر مجموعه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گذشت را ندارم و دوست ندارم از نامهربانی ها، گزارش های مغرضانه، بی توجهی و عدم همکاری و مصادره فعالیت ها و کارشکنی ها حرفی به زبان بیاورم و گلایه ای کنم و فقط به نگارش دقیق آن ها در کتاب خاطرات خود که انشالله در سال 1400 به چاپ خواهد رسید، بسنده می کنم. کتابی که خاطرات و رویدادهای استان را از خرداد 1376 تا 1400 در خود جای خواهد داد.
همیشه اعتقاد داشته و دارم که صبر و نماز(ستایش و سپاس) راه های کمک خداوند به انسان ها بوده و خواهد بود، از این رو در مقابل تمامی ناملایمات موجود صبر می کنم و ستایشگر همه برنامه های خوب و بی نظیر همکارانم در شهرها و روستا خواهم بود و سپاسگذار همه عزیزانی هستم که خالصانه و صادقانه در این روزهای حساس یاریگرمان بودند تا استان هرمزگان امن ترین مقصد گردشگری کشور نامیده شود.
جوانه های امیدمان زمانی بارور شد که برگزاری بیش از 50 برنامه فرهنگی و نمایشگاه صنایع دستی و ورود بیش از دو و نیم میلیون و اقامت بیش از هشت میلیون نفر شب و افزایش حداقل 10 درصد ورودی و بیش از 25 درصد اقامت و رخدادهای قبل از فرارسیدن نوروز 98 و سایر فعالیت هایی که بطور کامل ارائه خواهد شد.
هر چند روزها بسختی گذشت اما جوانه های امیدمان بارور شدند تا بهار میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هرمزگان همواره پرطراوت و شاداب بماند.